Kiedy w końcu dotrzesz do swojego wewnętrznego źródła, może się okazać, że zamiast powoli wypływać, woda tryśnie z niego jak ropa z nowo odwierconego szybu. Łatwo się wtedy zachłysnąć i dać się porwać wirowi realizacji własnej drogi życiowej. To zrozumiałe, ale w takiej euforii łatwo też zapomnieć o sobie, oddać się pasji bez reszty i zaniedbać pozostałe, równie ważne sfery życia.
Czerp systematycznie, nie na raz
Korzystanie ze źródła, mimo że jest procesem, nie powinno polegać na jednorazowym, maksymalnym wyczerpaniu wszystkich dostępnych zasobów. Tak robią studenci, którzy uczą się do egzaminu w ostatniej chwili i wchłaniają wszystko naraz, do granic wytrzymałości. Zamiast tego powinniśmy czerpać z niego systematycznie, w małych porcjach, stopniowo zwiększając wykorzystanie. Dzięki temu unikniemy zachłyśnięcia się wodą, wyrobimy w sobie dobry nawyk i ochronimy źródło przed zniszczeniem. Nie zasypiemy go wtedy jak zapuszczonej studni.
Historia, która mnie tego nauczyła
Kilka dobrych lat temu postanowiłem stworzyć program do rysowania na smartfonie. Do dziś uważam, że pomysł był wyjątkowy. Problem w tym, że zamiast metodycznie podejść do sprawy, programowałem całymi dniami bez wytchnienia, najpierw w pracy, potem po godzinach. Zadań stale przybywało, bo chciałem, żeby aplikacja była rewolucyjna na skalę światową, choć na starcie założenia były skromne i minimalistyczne. Koniec projektu oddalał się w nieskończoność.
Nie muszę mówić, jak bardzo zaniedbałem wtedy relację z żoną i codzienne obowiązki domowe. W końcu doszedłem do ściany: od najbliższej mi osoby dostałem ultimatum, a moje ciało zaczęło odmawiać posłuszeństwa. Przerwałem projekt gwałtownie i nigdy go nie skończyłem. Moja pasja do programowania nie zgasła całkowicie, ale mocno przygasła. Na szczęście udało mi się odzyskać to, co najważniejsze, czyli relację z ukochaną osobą.
Moja rada dla ciebie
Czerp ze źródła rozważnie. Nie daj się porwać szalonemu nurtowi własnej ekscytacji i pracy. Otwieraj się powoli i korzystaj ze źródła tygodniami, stopniowo zwiększając pojemność swoich „naczyń”. Wypracuj nawyk, choćby 30 minut dziennie. Może to być rano, gdy umysł jest wypoczęty, albo wieczorem, gdy inni już śpią, jeśli działasz w trybie sowy. Zwiększaj zaangażowanie w swoją pasję stopniowo i rezygnuj po drodze z mniej istotnych rzeczy, ale nigdy nie zapominaj o tych najważniejszych.
Pamiętaj: jeśli nie zadbasz o odpowiednie tempo, nawet największe źródło w końcu opustoszeje.