← wszystkie wpisy esej

Praca z wewnętrznym źródłem

Kiedy ostatni raz stworzyłeś coś, co było w stu procentach twoje? Bez podglądania, kopiowania i oglądania się na to, co „działa” u innych. Jeśli trudno ci odpowiedzieć, prawdopodobnie od dawna nie zaglądałeś do swojego źródła.

Każdy z nas je nosi. To nasz rdzeń, fundament oryginalności i wyjątkowości. Niestety, u większości z nas przypomina ono dziś wyschniętą studnię. Zamiast z niego czerpać, szukamy inspiracji na zewnątrz i próbujemy napełnić się wodą z cudzych źródeł. To nie ma sensu, bo prawdziwie życiodajna woda jest w nas i tylko z nas może wypłynąć.

Posiadanie źródła nie jest niczym niezwykłym, bo ma je każdy. Rzadkością jest umiejętność czerpania z niego. Ludzie, którzy to potrafią, zwykle uchodzą za wybitnych, niezależnie od dziedziny, w której działają.

Oczyszczenie i napełnienie studni jest trudne, a utrzymanie jej w takim stanie jeszcze trudniejsze. Przypomina to trochę kulturystykę. Zbudowanie formy kosztuje mnóstwo czasu i wysiłku, a jej utrzymanie to codzienna walka z pokusami, takimi jak smaczne, ale niezdrowe jedzenie, kolejny odcinek serialu czy prokrastynacja.

Nagroda jest jednak tego warta. Kiedy dotrzesz do źródła, odkryjesz tętniącą życiem, niewyczerpaną kreatywność. Daje ona cel, poczucie nieograniczonych możliwości i chęć obdarowywania innych, żeby i oni zechcieli odkopać własne zasoby.

Dlaczego blokujemy własny potencjał?

Skoro to takie wartościowe, dlaczego tak rzadko z tego korzystamy? Bo blokujemy się na wielu poziomach naraz. Czasem robi to za nas społeczeństwo, czasem inni ludzie, którzy mają w tym własny interes. Najgorsze jest jednak to, że z czasem zaczynamy blokować się sami. Przestajemy wierzyć we własne możliwości, oczekujemy perfekcyjnych rezultatów od pierwszego dnia, zagłuszamy podświadomość używkami albo bezmyślnym scrollowaniem mediów społecznościowych.

Na tym tracimy wszyscy. Korzystanie z własnego źródła przynosi korzyści nie tylko tobie, ale i całemu twojemu otoczeniu, bo autentyczność jest zaraźliwa.

Co daje korzystanie ze źródła?

Przede wszystkim długoterminową motywację. Jeśli wiesz, że to, co robisz, jest w stu procentach twoje i nie ma drugiego takiego elementu na świecie, dużo łatwiej jest iść naprzód. Nie potrzebujesz zewnętrznych „dopalaczy”, żeby zajmować się czymś, co przychodzi ci naturalnie.

Załóżmy, że chcesz stworzyć szkolenie z finansów, bo masz do tego smykałkę. Dzielenie się tą wiedzą przyjdzie ci z lekkością i szybko zarazisz ludzi autentycznością. Jeśli jednak zmusisz się do roli „guru” w dziedzinie, która cię męczy, i będziesz się opierać wyłącznie na cudzych książkach, szybko się wypalisz. Przestaniesz czerpać satysfakcję z pisania, nagrywania i tworzenia.

Co daje pielęgnacja źródła?

Dbanie o źródło to w gruncie rzeczy zaufanie do samego siebie. Nie ma potężniejszego silnika napędowego. Konfrontując swoje prawdziwe pomysły ze światem, prędzej czy później zaczniesz odnosić sukcesy, najpierw małe, potem większe. Zyskasz coś bezcennego: świadomość, że naprawdę żyjesz, a nie tylko wegetujesz.

Problem w tym, że nawet najbardziej obfite źródło bardzo łatwo wysuszyć. Wystarczy słuchać głosów wokół („nie uda ci się”), tkwić w systemie edukacji i pracy, który zrównuje wszystkich do jednego poziomu, albo po męczącym dniu uciekać w nieskończoną pętlę Instagrama czy w obsesyjne balansowanie między pracą a domem. W tym wszystkim najłatwiej zapomnieć o sobie.

Pielęgnowane źródło zmienia się w strumień, strumień w rzekę, a rzeka sama żłobi swoje koryto. To długi proces, który wymaga głębokiej samoakceptacji, czyli spojrzenia nie tylko na to, co w nas dobre, ale i na to, co zwykle staramy się ukryć.

Jak dotrzeć do źródła?

Zapewne nieraz już tam byłeś, choćby podczas głębokiego resetu na urlopie. Potem skończyły się wakacje, wrócił tryb „przetrwania” i to uczucie gdzieś się zagubiło. Jak więc wracać do źródła świadomie, na co dzień?

  • Czas wyłącznie dla siebie. Wygospodaruj fragment dnia tylko dla siebie, najlepiej rano, gdy umysł jest czysty.
  • Świadoma izolacja. Wyjedź na kilka dni. Zamknij się w domku na uboczu, wyłącz telefon, weź tylko notatnik. Pozwól myślom swobodnie płynąć.
  • Twórcze ujście. Wyraź to, co czujesz, w sposób, który ci pasuje. Gotuj, śpiewaj, pisz, tańcz albo medytuj.
  • Realizacja „głupich” pomysłów. Zrób coś, o czym kiedyś pomyślałeś, że byłoby super, ale zaraz potem to odrzuciłeś („to głupie, nie wypada”). Ten pierwszy impuls to byłeś prawdziwy ty.

Kiedy pozwolisz sobie na ten krok, twój umysł zrozumie, że wreszcie podążasz swoją drogą. Kolejne pomysły i cele przyjdą same.

Korzystanie ze źródła to robienie użytku z darów, które dostałeś. To zaufanie do siebie i jedyna droga, która daje prawdziwą satysfakcję. Nie musi być idealna, wystarczy, że jest w pełni twoja.